Bionieuws

Column

Opruimen

Het bureau van Albert Einstein in Princeton in 1956.

De aanstaande zomervakantie schijnt een goed moment te zijn om op te ruimen. Zo heb ik de afgelopen dagen de directeur van het NIBI al een paar keer verlekkerd langs mijn bureau zien lopen. We gaan namelijk binnenkort in Utrecht verhuizen naar de andere kant van het station, dus dat is een mooi moment om flink op te ruimen. In het nieuwe kantoor graag lege en strakke bureaus, is de achterliggende filosofie.

Het wordt dus hoog tijd om als stil protest in het nieuwe kantoor de foto van het bureau van Albert Einstein in Princeton op te hangen. Hoewel Einstein vooral bekend is van de relativiteitstheorie, heb ik vooral bewondering voor zijn opmerking over opruimen: ‘Als een rommelig bureau staat voor een rommelige geest, waar staat een leeg bureau dan voor?’ Er is weinig zo erg als een goed georganiseerde werkplek, gestructureerde dagplanning en opgeruimde mailbox.

En oranje is dan ook nog eens
de lelijkst denkbare kleur

Met opruimen en weggooien heb ik weinig. Vandaar dat ik wel meevoel met de veredelaars die de afgelopen weken alle oranje petunia’s moesten terughalen en vernietigen omdat die mogelijk onbedoeld transgeen zijn (zie nieuwsbericht ‘Bron transgene petunia’s gevonden’). Oké, de petunia is een lelijke perkplant, met veel te opzichtige bloemen en schreeuwerige felle kleuren. En oranje is dan ook nog eens de lelijkst denkbare kleur.

Toch vind ik het verhaal wel mooi. Blijkbaar heeft ergens een eenzame kweker in een ver verleden ooit een oranje petunia op de kop getikt. Een plantje die tegen de regels een proefveld in Keulen, Enkhuizen of Florida had overleefd. Dankzij zorgvuldig kruisen leeft zo een maisgen voort in de rassen Go!Tunia Orange, Sanguna Salmon, Viva Orange, Viva Fire, Viva Orange Vein en African sunset. Petunia’s die nu alsnog op grote schaal zijn geruimd, omdat ze volgens de regels niet geteeld of verhandeld mogen worden.

Het zijn weliswaar petunia’s, ze zijn oranje en ze zijn transgeen, maar toch vind ik het zonde. Gelukkig hoeven consumenten ze niet te vernietigen of terug te brengen. Mijn hoop is daarom op u gevestigd. Heeft u nog oranje petunia in de tuin staan – liefst een van bovenstaande rassen – laat het me dan weten. Graag bied ik deze petunia asiel aan in de vorstvrije vensterbank van ons nieuwe kantoor, met uitzicht op het bureau van Einstein. Een echt veilig onderkomen, want ik houd dus echt niet van opruimen.

Dit bericht verscheen in Bionieuws 12 van 1 juli 2017.